Madrid 3

Azkenengo egunean, esnatu gosaldu eta lasterketa baten ondoren egun horretarako janaria erosi eta gero, denok batera autobusa hartu genuen. Egun horretan ikusteko genituen eraikinak bidean ikusiko genituelako.

Bi orduko film edota siesta baten ondoren, Roa de Duero herrira iritsi ginen, bertan aldapa bat igota DENOMINACIÓN DE ORIGEN RIBERA DE DUERO bulegoko eraikinean sartu ginen. Talde handiegia ginez, bi taldetan banatu ziguten eta bertako bi gizonek eraikina eta bertan aurrera eramaten ziren funtzioak azaldu zizkiguten era argi eta interesgarri batean.

Gure ustez zegoen eraikin zaharra eraiki zuten zati berriarekin oso ondo erlazionatuta dago, eta oso era funtzionalean konpondu zuten maldaren arazoa, era berean malda horri etekina ateraz.

Aipatzekoa da, kanpoan egonda sortarazten duen sentsazioa eta behin barruan sortarazten duena oso ezberdinak direla. Barruan sentsazio minimalistagoa ematen du. Guri goiko gelak asko gustatu zitzaizkigun, erabilera sinpleagatik eta oso argitsuak zirelako. Bestalde, beheko sala polibalentea (eraikinera sartu ginen tokitik) ez zen gure gustukoa izan, hormetako materialagatik eta ateak ziren modukoagatik, ez ziren asko nabarmentzen eta azkar egindako zulo bat ematen zuten, zeharkatzeko bide bat iruditu beharrean, baina, gela horretan bazegoen gustatu zitzaigun zerbait: nola lur azpian egonda, argi naturala helarazten dute, patioak erabiliz. Eta patio horien erabilera, kokapena eta helburua atentzioa deitu zigun.

Igarobideetan argiarekin nola jolasten duten eta goiko bilera gelako leihoak, nahiz eta momentuz hauek ez garbitu, gizonak aitortu zuen moduan, guretzat interesgarri iruditu zitzaizkigun.

Argazkia atera genuen “plazatxoa” berea ere dauka. Eskala txikiko espazio bat delako, hiri batean hori lortzeko, espazio horren sentsazioa bera lortzeko, eraikinak handiagoak izan beharko litzateke. Gainera, esan beharra dago, espazio hori erosoa dela, baina gaizki zaindua, eta era erraz batean konpon daitekeena. Fatxadetan zeuden, efloreszentziak kaneloien arazi bat delako, uren bideratzeak ez direlako ongi ematen.

Eraikinaren bisita amaitu ostean, jateko denbora utzi ziguten, eta herritik buelta labur bat eman ondoren, begiratoki baten antzeko plaza txiki batean bokata jan genuen.

Amaitu bezain laster, autobusera bueltatu ginen, oraingoan bidai labur bat egiteko. Ribera de Dueroko herrian kokatutako Faustino Taldeko Portia Bodegetara heldu ginen. Agian hau izan zen, hasieratik gugan interes gehien pizten zuen erakina, arkitekto ezagunago baten eraikina zelako, hain zuzen ere, Normand Foster-rena.

Esan daiteke, naiz eta ardoa gustuko ez izan, ez zigula huts egin. Bertako neskak historia osoa kontatu zigun, nola eta nork eskatu zuen bodega, ze baldintza jarri zioten arkitektoari (mahatsa grabitatez erori behar dela, bere pisuagatik, manipulatua izan barik), eta nola konpondu zuten tenperaturaren arazoa, ardo on bat egiteko, hau konstantea izan behar delako. Lur azpian egoteak konstantzia hori era natural batean mantentzea ahalegintzen du.

Asko gustatu zitzaigun detaile bat, leihoetako beira tindatua izan zen,  eta azaldu ziguten moduan, nola erabilgarria zen kota kalkulatzeko, zenbat eta argiagoa izan gorago aurkitzen ginelako, eguzkiaren argiaz baliatzen baitira hori jakinarazteko. 

Ikusten zen, detaile guztiak, nahiz eta txikiak izanda, oso ondo zainduta zeudela; zorua beti garbi, erabilitako materialak, barrikak kokatzeko modua, botilak eusteko hormaren diseinua, dendara jaisteko eskailera, …

Erdiko nukleoa, baldintzagatik sortu zena, hiru besoen lotura da, eta bertatik argia sartzen da, hori ere gure atentzioa deitu zuen.

Material guztiak garbi mantentzeak eta koloreen konbinaketak itxura eroso eta polit bat ematen dio eraikin osoari, nahiz eta lan egiteko gune bat den, oso atsegina da; behintzat guretzat.

Guk ez ginen jatetxean nahi izan genuen denbora egon, berandu igo ginelako, baina esan behar dugu, bertatik zeuden bistak eta dekorazioa oso gune atsegin batean bihurtzen zutela, eta terrazan zegoen iturri /ur gune antzekoa asko gustatu zitzaigun.

Behin dena ikusita, eta gure artean komentatu ondoren, azkeneko bidaia egiteko (2-3 ordu ingurukoa) autobusera bueltatu ginen, eta lo geratu ginenentzat, esnatzerakoan Donostian ginen, unibertsitatearen alboan. Maletak eta dena hartu eta deskantsatzera joan ginen. 

http://www.bodegasportia.com/index_portia.asp